សូចនាករបច្ចេកទេស ត្រូវបានពន្យល់

១. មធ្យមផ្លាស់ប្តូរ (MA)៖ ការធ្វើឲ្យស្រួលចេញពីសំលេងរំខាន

មធ្យមផ្លាស់ប្តូរ គឺជាសូចនាករតាមនិន្នាការ ដែលធ្វើឲ្យទិន្នន័យតម្លៃមានភាពរលូនលើរយៈពេលដែលបានកំណត់ ដើម្បីធ្វើឲ្យងាយកំណត់ទិសដៅនៃនិន្នាការ។ មានមធ្យមផ្លាស់ប្តូរធំៗ២ប្រភេទ៖

• មធ្យមផ្លាស់ប្តូរធម្មតា (SMA)៖ គណនាដោយយកមធ្យមនៃតម្លៃបិទជិត (closing prices) ក្នុងចំនួនរយៈពេលដែលបានកំណត់។ ឧទាហរណ៍ SMA រយៈពេល 20 ថ្ងៃ នឹងជាមធ្យមនៃតម្លៃបិទជិតក្នុងរយៈពេល 20 ថ្ងៃកន្លងមក។
• មធ្យមផ្លាស់ប្តូរបែបអិចស្ប៉ូណង់ស្យែល (EMA)៖ ផ្ដល់ទម្ងន់បន្ថែមលើតម្លៃថ្មីៗ ដោយធ្វើឲ្យវាបត់បែនបានល្អជាងមុនចំពោះស្ថានភាពទីផ្សារបច្ចុប្បន្ន។

របៀបប្រើមធ្យមផ្លាស់ប្តូរ៖

• កំណត់ទិសដៅនិន្នាការ៖ MA ដែលកើនឡើង បង្ហាញថាមាននិន្នាការឡើង (uptrend) ខណៈ MA ដែលធ្លាក់ចុះ បង្ហាញថាមាននិន្នាការចុះ (downtrend) ។
• បញ្ជាក់កម្លាំងនៃនិន្នាការ៖ ចន្លោះរវាងតម្លៃ និង MA អាចបង្ហាញពីកម្លាំងនៃនិន្នាការ។ ចន្លោះកាន់តែធំ មានន័យថានិន្នាការកាន់តែខ្លាំង។
• បង្កើតសញ្ញាជួញដូរ៖ ការប៉ះគ្នា/ឆ្លងកាត់រវាង MA ផ្សេងៗអាចប្រើជាសញ្ញាជួញដូរ។ ឧទាហរណ៍ សញ្ញាអំណោយផល (bullish) នឹងកើតឡើង នៅពេល MA រយៈពេលខ្លី ឆ្លងកាត់ឡើងលើ MA រយៈពេលវែង។

២. សន្ទស្សន៍កម្លាំងទាក់ទង (RSI)៖ វាយតម្លៃម៉ូហូមិន

RSI គឺជាឧបករណ៍អសមត្ថភាព (oscillator) ប្រភេទម៉ូហូមិន ដែលវាស់ទំហំការផ្លាស់ប្តូរតម្លៃថ្មីៗ ដើម្បីវាយតម្លៃស្ថានភាព overbought ឬ oversold។ វាមានជួរពី 0 ទៅ 100 ដោយការអានខាងលើ 70 ជាទូទៅចាត់ទុកថា overbought និងការអានខាងក្រោម 30 ជាទូទៅចាត់ទុកថា oversold។

របៀបប្រើ RSI៖

• កំណត់ស្ថានភាព overbought/oversold៖ នៅពេល RSI ឡើងលើ 70 វាបង្ហាញថាទីផ្សារអាច overbought ហើយត្រៀមសម្រាប់ការដកថយ (pullback)។ ផ្ទុយទៅវិញ RSI នៅក្រោម 30 បង្ហាញថាទីផ្សារអាច oversold ហើយត្រៀមសម្រាប់ការស្ទុះឡើងវិញ (bounce)។
• បញ្ជាក់ទិសដៅនិន្នាការ៖ ក្នុងនិន្នាការឡើង RSI ជាទូទៅនៅខាងលើ 50 ខណៈក្នុងនិន្នាការចុះ RSI ជាទូទៅនៅខាងក្រោម 50។
• រកភាពខុសគ្នា (divergences)៖ ភាពខុសគ្នារវាង RSI និងតម្លៃ អាចបង្ហាញពីការប្រែប្រួលនិន្នាការដែលអាចកើតមាន។

៣. ការរួមបញ្ចូលមធ្យមផ្លាស់ប្តូរជាមួយភាពខុសគ្នា (MACD)៖ តាមដាននិន្នាការ

MACD គឺជាសូចនាករម៉ូហូមិនតាមនិន្នាការ ដែលបង្ហាញទំនាក់ទំនងរវាងមធ្យមផ្លាស់ប្តូរចំនួន២របស់តម្លៃ។ វាមានបន្ទាត់២បែប៖ បន្ទាត់ MACD និងបន្ទាត់ signal។

របៀបប្រើ MACD៖

• កំណត់ទិសដៅនិន្នាការ៖ នៅពេលបន្ទាត់ MACD ឆ្លងកាត់ឡើងលើបន្ទាត់ signal វាបង្ហាញនិន្នាការវិជ្ជមាន (bullish) ខណៈពេលឆ្លងកាត់ចុះក្រោមបន្ទាត់ signal វាបង្ហាញនិន្នាការអវិជ្ជមាន (bearish)។
• វាស់កម្លាំងម៉ូហូមិន៖ ចន្លោះរវាងបន្ទាត់ MACD និងបន្ទាត់ signal អាចបង្ហាញពីកម្លាំងនៃនិន្នាការ។ ចន្លោះកាន់តែធំ មានន័យថាម៉ូហូមិនកាន់តែខ្លាំង។
• រកភាពខុសគ្នា (divergences)៖ ភាពខុសគ្នារវាង MACD និងតម្លៃ អាចបង្ហាញពីការប្រែប្រួលនិន្នាការដែលអាចកើតមាន។

៤. អូស៊ីលឡាទ័រ ស្ទូចស្ទែរ (Stochastic Oscillator)៖ វាស់កម្រិតម៉ូហូមិនខ្លាំងបំផុត

Stochastic Oscillator គឺជាសូចនាករម៉ូហូមិនមួយទៀត ដែលប្រៀបធៀបតម្លៃបិទជិតរបស់គូរូបិយបណ្ណមួយ ទៅនឹងជួរតម្លៃរបស់វាក្នុងរយៈពេលដែលបានកំណត់។ វាមានបន្ទាត់២បែប៖ បន្ទាត់ %K និងបន្ទាត់ %D។

របៀបប្រើ Stochastic Oscillator៖

• កំណត់ស្ថានភាព overbought/oversold៖ ការអានខាងលើ 80 ជាទូទៅចាត់ទុកថា overbought ខណៈការអានខាងក្រោម 20 ជាទូទៅចាត់ទុកថា oversold។
• បញ្ជាក់ទិសដៅនិន្នាការ៖ ក្នុងនិន្នាការឡើង Stochastic Oscillator ជាទូទៅនៅខាងលើ 50 ខណៈក្នុងនិន្នាការចុះ វាទំនងនឹងនៅខាងក្រោម 50។
• រកភាពខុសគ្នា (divergences)៖ ភាពខុសគ្នារវាង Stochastic Oscillator និងតម្លៃ អាចបង្ហាញពីការប្រែប្រួលនិន្នាការដែលអាចកើតមាន។

៥. ការរួមបញ្ចូលសូចនាករច្រើន ដើម្បីសញ្ញាដែលរឹងមាំជាង

ទោះបីជាសូចនាករបច្ចេកទេសនីមួយៗផ្តល់ការយល់ដឹងពិសេសៗក៏ដោយ ការរួមបញ្ចូលសូចនាករច្រើនជួនកាលអាចផ្តល់សញ្ញាជួញដូរដែលរឹងមាំ និងការបញ្ជាក់កាន់តែច្បាស់។ ខាងក្រោមនេះជាឧទាហរណ៍មួយចំនួនអំពីរបៀបដែលសូចនាករអាចប្រើជាមួយគ្នា៖

• Moving Average Crossover ជាមួយ RSI៖ នៅពេល MA រយៈពេលខ្លី ឆ្លងកាត់ឡើងលើ MA រយៈពេលវែង វាបង្ហាញពីនិន្នាការឡើងដែលអាចកើតមាន។ ប៉ុន្តែដើម្បីបញ្ជាក់សញ្ញានេះ អ្នកជួញដូរអាចពិនិត្យមើលថា RSI ស្ថិតនៅខាងលើ 50 ដែលបង្ហាញថាម៉ូហូមិនវិជ្ជមាន (bullish)។
• MACD ជាមួយ Stochastic Oscillator៖ MACD អាចប្រើដើម្បីកំណត់ទិសដៅនៃនិន្នាការទាំងមូល ខណៈ Stochastic Oscillator អាចជួយកំណត់ស្ថានភាព overbought ឬ oversold ដែលអាចបង្ហាញពីចំណុចចូល ឬចំណុចចេញ។
• បរិមាណ (Volume) ជាមួយ Price Action៖ ការវិភាគបរិមាណអាចប្រើដើម្បីបញ្ជាក់កម្លាំងនៃចលនាតម្លៃ។ ឧទាហរណ៍ ការបំបែកពីកម្រិត resistance ទំនងជានឹងបន្តបាន ប្រសិនបើវាត្រូវបានអមដោយការកើនឡើងយ៉ាងសំខាន់នៃបរិមាណ។

ចំណាំសំខាន់ៗពេលរួមបញ្ចូលសូចនាករ៖

• ជៀសវាងការធ្វើឲ្យស្មុគស្មាញពេក៖ ការប្រើសូចនាករច្រើនពេក អាចនាំឲ្យមានសញ្ញាផ្ទុយគ្នា និងការជាប់គាំងក្នុងការវិភាគ។ ជ្រើសរើសសូចនាករមួយចំនួនដែលបំពេញបន្ថែមគ្នា និងសមស្របនឹងរចនាបថជួញដូររបស់អ្នក។
• សាកល្បង និង Backtest៖ កុំខ្លាចក្នុងការសាកល្បងការរួមបញ្ចូលសូចនាករផ្សេងៗ ដើម្បីរកអ្វីដែលសមស្របបំផុតសម្រាប់អ្នក។ ធ្វើ Backtest យុទ្ធសាស្ត្ររបស់អ្នកលើទិន្នន័យប្រវត្តិសាស្ត្រ ដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពរបស់វា។

៦. ឧបករណ៍វិភាគបច្ចេកទេសបន្ថែម៖

ក្រៅពីសូចនាករដែលបានរៀបរាប់ខាងលើ មានឧបករណ៍វិភាគបច្ចេកទេសជាច្រើនផ្សេងទៀតដែលអ្នកជួញដូរអាចប្រើបាន៖

• បរិមាណ (Volume)៖ វិភាគបរិមាណជួញដូរ ដើម្បីវាស់កម្លាំងនៃនិន្នាការ និងការប្រែប្រួលដែលអាចកើតមាន។
• Pivot Points៖ ទាំងនេះជាកម្រិតដែលត្រូវបានគណនាឡើង ដែលអាចធ្វើជាកម្រិត support និង resistance ដែលអាចកើតមាន។
• Fibonacci Retracement៖ ឧបករណ៍នេះប្រើអនុបាត Fibonacci ដើម្បីកំណត់កម្រិត support និង resistance ដែលអាចកើតមាន។
• Elliott Wave Theory៖ ទ្រឹស្តីនេះស្នើថា តម្លៃទីផ្សារផ្លាស់ទីតាមលំនាំរលកដែលកើតឡើងវិញ ដោយជំរុញពីចិត្តវិទ្យារបស់អ្នកវិនិយោគ។
• Harmonic Patterns៖ ទាំងនេះគឺជាលំនាំតម្លៃតាមលក្ខណៈធររូប (geometric) ដែលអាចបង្ហាញពីចំណុចប្ដូរទិសដែលអាចកើតមាន។

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖

សូចនាករបច្ចេកទេស គឺជាឧបករណ៍ដ៏មានអានុភាព ដែលអាចពង្រឹងការវិភាគជួញដូរ Forex របស់អ្នកបានយ៉ាងសំខាន់។ តាមរយៈការយល់ដឹងពីរបៀបប្រើ និងបកស្រាយសូចនាករទាំងនេះ អ្នកអាចទទួលបានការយល់ដឹងមានតម្លៃអំពីនិន្នាការទីផ្សារ ម៉ូហូមិន និងចំណុចប្ដូរទិសដែលអាចកើតមាន។ សូមចងចាំថា មិនមានសូចនាករណាមួយដែលល្អឥតខ្ចោះទេ ហើយវាចាំបាច់ក្នុងការប្រើវារួមជាមួយឧបករណ៍ និងបច្ចេកទេសផ្សេងៗ ដើម្បីទទួលបានទិដ្ឋភាពទូលំទូលាយជាងមុនអំពីទីផ្សារ។

នៅពេលអ្នកជំនាញសូចនាករបច្ចេកទេស និងបញ្ចូលវាទៅក្នុងយុទ្ធសាស្ត្រជួញដូររបស់អ្នក អ្នកអាចបង្កើនឱកាសក្នុងការកំណត់ការជួញដូរដែលទទួលបានប្រាក់ចំណេញ និងគ្រប់គ្រងហានិភ័យរបស់អ្នកបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ ដូចរាល់ដង ការរៀនសូត្រជាបន្តបន្ទាប់ និងការអនុវត្ត គឺជាគន្លឹះទៅកាន់ភាពជោគជ័យនៅក្នុងពិភព Forex ដែលកំពុងវិវឌ្ឍឥតឈប់ឈរ។